Çocuğum evet,
Utanılacak bir şey yok ki.
Ben büyüyüp değişenler adına utanıyorum.
Bir çocuk her gün büyüyebilir evet,
Ama her büyük bir gün çocuklaşamaz.
Bu hayatın ne güzelliği varsa,
Çocuk gözünden gözükendir.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta