Ne zaman çocukluğuma dönsem,
Kırlangıçlar uçar baş ucumda,
Ayağımın ucuna serilir o güzelim Akdeniz...
Ne zaman çocukluğuma dönsem,
Yaramazlıklarım yayılır minik dudaklarıma,
Kulağımı çeker ninem istemsiz...
Öyle sevdalar vardır, biter baslar;
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten
Devamını Oku
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten




'Babam öldü kör oldum' diyordu Cemal Süreyya. Sen başka bir biçimde çok güzel kurgulamışsın. 'Babam öldü, çocukluğum da yanısıra...'
İlk dizelerde düz anlatım yoruyor gibi oldu beni. Yalın bir nostalji rüzgârı gibi başlayan esinti derin bir duygu fırtınasına dönüştü.Giderek yoğun bir derinliğe düştüm. Allak bullak oldu yürek duyargalarım. Farklı bir baba şiiri olarak kalacak imgelemimde bu şiir.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta