çocukluğumun titrek sesi
içimin yangını
türküler gibi çığır
çığırda çağlasın yürekler
filiz tutsun,gem salsın bulutlar
dört nala,arşın arşın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




YOK GELMEM SANA
BEĞENMEDİN SAYIN ÇAĞABEY BİRAZ DAHA YALIN OLUN OLABİLDİĞİNCE DÜŞÜNCELERİNİZİ AZ KELİMEYLE İFADE ETNEYE ÇALIŞIN VE CÜMLELERİNİZ SERT OLSUN,BİÇİMSİZ OLSUN KİMSENİN KIYAMADIĞI BELKİDE UTANDIĞI CİNSTEN OLSUN...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta