Çocukluğumun bayramına ne oldu.
Sanki bir sihirle heyecan kayboldu.
Neşe,sevinç yerine yüzler solgundu.
Çocukluğumun bayramı nerede.
Çocukluğumun bayramı yaşanmaz oldu.
Sanki o günün çocukları hiç yoktu.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




sevgili hakan gerçekten o eski çocukluğumuzun bayramları yok özlemini duyuyoruz hep bizler mi unuttuk bu güzel bayramları yoksa güzel dizeler sevgilerimle
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta