Sekiz yada on yaşımdı,hayatımın en güzel çağları da desek yeridir,
Utangaç naif bir çocuktum,diğer çocuklar gibi boyumdan büyük yaramazlık da yapamazdım.Sebebi yaradılıştan olsa gerek, kimi insan böyledir ya hani.
Elli ila yüz insanın yaşadığı bir köyde geçti tüm çocukluğum,koyunlar,
o şirin mi şirin kuzular,güvercinler,civcivler vs. Ben hepsini hatırlayamıyorum ama abim hala sayar tek tek bütün hayvanlarımızın ismini :)
Evet hepsinin ismi vardı :)
Perekazi diye bir koçumuz vardı mesela,Badi isimli bir güvercinimiz,
Kalimero isimli birde kendini kuş sanan horozumuz vardı...
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Çok teşekkür ederim...
her çocuğun masum dünyası başlı başına bir romandır,, tebriklerle
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta