Sekiz yada on yaşımdı,hayatımın en güzel çağları da desek yeridir,
Utangaç naif bir çocuktum,diğer çocuklar gibi boyumdan büyük yaramazlık da yapamazdım.Sebebi yaradılıştan olsa gerek, kimi insan böyledir ya hani.
Elli ila yüz insanın yaşadığı bir köyde geçti tüm çocukluğum,koyunlar,
o şirin mi şirin kuzular,güvercinler,civcivler vs. Ben hepsini hatırlayamıyorum ama abim hala sayar tek tek bütün hayvanlarımızın ismini :)
Evet hepsinin ismi vardı :)
Perekazi diye bir koçumuz vardı mesela,Badi isimli bir güvercinimiz,
Kalimero isimli birde kendini kuş sanan horozumuz vardı...
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…



