Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
ellerin
şamar olmasından korkardık,
oysa hiç olmasalar da,
yeterdi endişesi,
eller başımızı okşasın isterdik
bunun için yapardık her şeyi
uslu çocuk
mücadelesi verirdik o ara
eller öperdik, eller öptürülürdü
kulaklar ebeveynin dudaklarında
çocukken hiç el öpmedim aykırı bir çocuktum...yüreğinize sağlık...kutlarım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta