Çocukluğuma Ölüyorum Şiiri - Cihad Özger

Çakmak taşı alevinden ürker çıtalardan,
Haneleri var çocukluk mekanlarımın.
Geçerken düşlerimle içerisinden,
Tabut desenli taşlar üzerinde
Adım adım çocukluğuma ölüyorum.

Yüreğimin yaralarını,
Çocukluğumun kabukları altında acıtıp,
Göz yaşlarımı bulutlara asıyorum.
Şölenler kurulmuş yağmurlarla,
Ben de bir gün,
Kimsesizlerimle oynuyorum.

Kalabalığım gitmiş sonuna sokağın,
Bugün ve ölüm arasında uyanıyorum.
Bağrımda ıslaklığı izlerimin,
Yeni bir isim verdiğim günde,
Küllerimle birkaç mısra ekiyorum.

Cihad Özger