Karanlığın doğuşunda,
sensizliğin koğuşundayım
sen yok, biz yok, yok denilen şeyden çok var burada.
Sırf ben kalmışım kendimde.
Hep kendimle atışırım bu mahpushanede.
Hücrem ışıktan öyle mahrum ki,
Zihnimi sıyıramıyorum karanlıktan.
Anı Şair: Ümit Yaşar Oğuzcan Altıncı Mektup
Andıkça
Ne zaman seni düşünsem içim ürperir,
Devamını Oku
Andıkça
Ne zaman seni düşünsem içim ürperir,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta