Dallara takılan uçurtmamı kurtarmak için ağladığımdır
Bir bisikletin özlemiyle sızlayan yüreğimi avutmaktır
Sırtımdaki ceketin kollarındaki yamadır çocukluğum
Kapı eşiklerinde akşam üzerleri babamı beklediğimdir
Anamın bir dilim ekmek üzerine sürdüğü pezmezdir
Gözlerimde kuruyan gözyaşımdır salyasümük ağladığımdır
Bakışlarımdaki ürkekliktir kimseye açılamadığım
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Herhangi bir köşe başında rastlayabilrisin dizlerine abanmış haline çocukluğumun..
Seyirlik bir vitrindir çocukluğum..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta