çocukluğum oturur gecenin karşı köşesinde
ellerimde döndürülmemiş şimşir topaçlar
uçurulmamış uçurtmalar ve kırık bisikletim
yüzleşemediğim ilk korkuydu geride kalan
yüreğimin tahta perde tutsaklığında
gözlerime tuzlu yaşlar gibi dolar hasretim
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




'çocukluğum oturur gecenin karşı köşesinde ' Çok güzel bir giriş yapmışsınız. Tebrikler, harika şiirdi.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta