Nerde kaldı çocukluğum,
Nerde benim bez bebeğim,
Nerde benim yuvarlak çemberim.
Çok geride kaldı...
Çocukluğuma dönmek o zamanda yaşamak
Uyanmak bir gün çocuk olarak
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




O çocukluklar hep özlenendir.. Çozuk olmak özeldir.güzel dizeler.tebrik ederim. saygılarımla.
Gül Doğan
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta