Siyah gözlerinde kaybettim çocukluğumu,
Bir dokunuş büyüttü minik ellerimi
Önce oyuncaklarım terk etti beni birer birer,
Sonra çocuksu hayallerim.
İlk kalp ağrım,
İlk kalpten düşen gözyaşım oldu
Annem bir melek,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta