Toprak damlarda yaşama çabasıydı Babamın bize bıraktığı,
bu yüzden yüksek binalar uzakmı uzak alçaklara.
Her defasında düşecek gibi olur umutlarım, kat kat ve yüksek bakışlar gözler beni.
Ayakkabımın başparmağıma dar geldiği küçük adımlar hızımı kesti.
Ayakkabıdan taşan çok parmaklar sayarım, ayakkabı delik, cep delik, çorap delik.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta