Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
KİM MUTLU Kİ KENDİNE DAYATILAN HAYATTAN?...
Keşke çocuk kalsaydık diyeceğim de acaba çocuklar mutlu mu yarış atı gibi koşturulmaktan? Sınavdan sınava, kurstan kursa, özel derslere, dersanelere yetişmek uğruna ne çocukluklarını yaşayabiliyorlar, ne de mutlu olabiliyorlar. o, bizim zamanın çocuklarıydı doya doya yaşayan.
BELKİ MODERN OYUNCAKLARIMIZ YOKTU AMA. TAHTA ARABALAR VE BEZ BEBEKLERİMİZ BİZİ MUTLU ETMEYE YETİYORDU.
Kutluyorum Fazilet hanım: NİCELERİNE...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta