Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
KİM MUTLU Kİ KENDİNE DAYATILAN HAYATTAN?...
Keşke çocuk kalsaydık diyeceğim de acaba çocuklar mutlu mu yarış atı gibi koşturulmaktan? Sınavdan sınava, kurstan kursa, özel derslere, dersanelere yetişmek uğruna ne çocukluklarını yaşayabiliyorlar, ne de mutlu olabiliyorlar. o, bizim zamanın çocuklarıydı doya doya yaşayan.
BELKİ MODERN OYUNCAKLARIMIZ YOKTU AMA. TAHTA ARABALAR VE BEZ BEBEKLERİMİZ BİZİ MUTLU ETMEYE YETİYORDU.
Kutluyorum Fazilet hanım: NİCELERİNE...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta