Mis gibi kokar portakal çiçekleri...
Aklıma geliverir çocukluğum...
Annemin hayaliyle,
Sanki boğazımı sıkar görünmez bir el,
Yıllarca silinmedi şimdi oldu kaç boğum!
Annemin elinde tüter,
Öyle bir kokar ki sabahın ilk içecekleri...
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Çocukluğum...
Yokluğum!
Bitmez burukluğum!
Finali söylenecek sözü kilitliyor aslında...Kutluyor ve saygılar sunuyorum sayın şair...
Çok güzel bir çocukluk ..imrendim doğrusu..güzel ifade edilmiş kaleminize sağlık...
Çocukluğum...
Şimdi de var çok derinden duyduğum!
Yalnız... Kimsesiz... Issız... öyle ki sessiz!
Ölçüyü koyana kurban olduğum...
Çocuğum...
Bak, geçiverdi çocukluğum! _______ Arif Tatar
Bu şiir ile ilgili 33 tane yorum bulunmakta