Mis gibi kokar portakal çiçekleri...
Aklıma geliverir çocukluğum...
Annemin hayaliyle,
Sanki boğazımı sıkar görünmez bir el,
Yıllarca silinmedi şimdi oldu kaç boğum!
Annemin elinde tüter,
Öyle bir kokar ki sabahın ilk içecekleri...
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Çocukluğum...
Yokluğum!
Bitmez burukluğum!
Finali söylenecek sözü kilitliyor aslında...Kutluyor ve saygılar sunuyorum sayın şair...
Çok güzel bir çocukluk ..imrendim doğrusu..güzel ifade edilmiş kaleminize sağlık...
Çocukluğum...
Şimdi de var çok derinden duyduğum!
Yalnız... Kimsesiz... Issız... öyle ki sessiz!
Ölçüyü koyana kurban olduğum...
Çocuğum...
Bak, geçiverdi çocukluğum! _______ Arif Tatar
Bu şiir ile ilgili 33 tane yorum bulunmakta