Mis gibi kokar portakal çiçekleri...
Aklıma geliverir çocukluğum...
Annemin hayaliyle,
Sanki boğazımı sıkar görünmez bir el,
Yıllarca silinmedi şimdi oldu kaç boğum!
Annemin elinde tüter,
Öyle bir kokar ki sabahın ilk içecekleri...
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Çocukluğum...
Yokluğum!
Bitmez burukluğum!
Finali söylenecek sözü kilitliyor aslında...Kutluyor ve saygılar sunuyorum sayın şair...
Çok güzel bir çocukluk ..imrendim doğrusu..güzel ifade edilmiş kaleminize sağlık...
Çocukluğum...
Şimdi de var çok derinden duyduğum!
Yalnız... Kimsesiz... Issız... öyle ki sessiz!
Ölçüyü koyana kurban olduğum...
Çocuğum...
Bak, geçiverdi çocukluğum! _______ Arif Tatar
Bu şiir ile ilgili 33 tane yorum bulunmakta