Mis gibi kokar portakal çiçekleri...
Aklıma geliverir çocukluğum...
Annemin hayaliyle,
Sanki boğazımı sıkar görünmez bir el,
Yıllarca silinmedi şimdi oldu kaç boğum!
Annemin elinde tüter,
Öyle bir kokar ki sabahın ilk içecekleri...
Beni bu eylül öldürecek
Bir aşk kadar zehirli,bir orospu kadar güzel.
Zina yatakları kadar akıcı,terkedilişler kadar hüzünlü.
Sabah serinlikleri; yeni bir aşkın haberlerini getiren
eski yunan ilahelerinin bağbozumu rengi solukları kadar ürpertici.
Öğlen güneşleri; üzüm salkımları kadar sıcak.
Devamını Oku
Bir aşk kadar zehirli,bir orospu kadar güzel.
Zina yatakları kadar akıcı,terkedilişler kadar hüzünlü.
Sabah serinlikleri; yeni bir aşkın haberlerini getiren
eski yunan ilahelerinin bağbozumu rengi solukları kadar ürpertici.
Öğlen güneşleri; üzüm salkımları kadar sıcak.




Çocukluğum...
Yokluğum!
Bitmez burukluğum!
Finali söylenecek sözü kilitliyor aslında...Kutluyor ve saygılar sunuyorum sayın şair...
Çok güzel bir çocukluk ..imrendim doğrusu..güzel ifade edilmiş kaleminize sağlık...
Çocukluğum...
Şimdi de var çok derinden duyduğum!
Yalnız... Kimsesiz... Issız... öyle ki sessiz!
Ölçüyü koyana kurban olduğum...
Çocuğum...
Bak, geçiverdi çocukluğum! _______ Arif Tatar
Bu şiir ile ilgili 33 tane yorum bulunmakta