Yol yorgunu zamanlar devşirdim yokluğunda,
Kayıp kentlerin, izbe sokaklarında
Adını sayıklıyorum,
Adın bile yaşamama sebep
Bir nefes olup doluyor yokluğun içime
Her nefeste biraz daha sen oluyorum
Benliğim soluk benizli,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Akıcı etkileyici güzel bir şiir yüreğine sağlık dostum
Anlamlı ve duygu yüklü, tebrikler... 10 puan +ant. Sevgiyle kalın...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta