ÇOCUKLUĞUM.
Bir sonbahar akşamını arıyor gözlerim.
sert esen kuzey rüzgarlarında uğuldayan çitlenbik ağacının altındaki
kirlenmiş ellerimle oynadığım cam misketlerin sesini,
Bir sonbahar akşamını arıyor gözlerim.
Eski soğanlığın köy camisinden yankılanan akşam ezanının sesini,
Şadırvandan akan berrak suyla abdest alışlarını, ihtiyarların..
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta