Yitik zamanların hiç yaşanmamış yüzü gibi duruyor çocukluğum
Paslı bir aynadan bakar gibi bakıyorum buğulu çaresizliğime
İlk yürüdüğüm anı hatırlıyorum hayal meyal
Belki de koşmak isterken ilk düşüşlerimi
Benim doğduğum memlekette yalnız büyümek bir zaruretti
Zira çalışsan da ekmek yok dönemlerinde doğurmuş annem beni
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




'Ağlamanın, gülmekten daha normal sayıldığı bir dönem yani '
Keşke çocukluğumuz sadece ağlamak değil, o kadar da gülmekle geçseydi. İyi ve kötüyü bir arada kabul edişimiz o yıllarda başlasaydı. Tebrikler.
Aslı Melek
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta