Herkesinki gibi idi çocukluğum
uyanır uyanmaz televizyonu açar
yataktan kalkmadan voltran seyrederdik
televizyonumuzun uzaktan kumandası yoktu
bizatihi en yakından ben kumanda ederdim.
Her yemek yiyişimde kulağımı çekerdi
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta