Yüzüm hiç gülmedi bu dünyada
Oynayıp koşamadım çocukluğumda
Sefillik,fakirlik hep yoksullukta…
İşte böyle geçti çocukluğum! ...
Esen rüzgârlar tüm ümitlerimi süpürdü,
Çocukluğumu alıp kalan sevgimi söndürdü
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta