Hayatın tozpembe olduğu,
Ayakkabısız, çatlak ayaklarla bile.
Oynardım kuzularla; otlatırken köyümün Yamacında çocukken.
Anlatsam yorulurum güzelliğini çocukluğumun.
Tasasız, kedersiz cıvıl cıvıl bir kalp vardı göğsümde.
Şimdi virane, şimdi harap, şimdi keder dolu bir kalp taşıyorum yine aynı göğsümde.
Saçıma sakalıma aklar düştü daha gençken bunun yüzünden.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Sevgi dolu yüreğinizi kutluyorum. Dara Dıla(Gönül Ağacı)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta