Emekleyerek gelebildiğim,
Basmakları sayısı belirsiz merdiven,
Uzayıp giden önümde,
Boşluğa dayalı öylece durmakta.
Ayakta durmayı öğrendiğimde tutunabildim,
Merdivenin ilk basamağına.
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Hayaller kuramadan,
Umutlar besleyemeden geçen yıllarım.
Ah zavallı çocukluğum,
Ardından acılı ağıtlar yaktığım yıllarım,
Hatırladıkça yüreğimi burkan sefaletim,
Yokluk ve çaresizlikle bükülen başım,
İçimde dolduramadığım boşluk,
Yıllardır kanayan yaram.
siirinizi okuyunca birden cocuklugumu animsadim..
tebrikler ustadim
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta