Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
ben o cocuklugun istedigi gibi yasamasi taraftariyim ;))
evet güzel yazilmis bir siir insan ne kadar büyüsede bir kenerlarda bir cocukluk kaliyor teprik ederim sairim kalemin daim olsun
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta