Yapay dünya bırakmayalım çocuklara,yine sokaklarda koşabilsin,yine ağaçlara tırmanabilsin,kuzuları sevebilsin,yine çocukça sevinebilsinler.
Tavuk seslerine,horoz ötmelerine uyanabilsin neşeyle tavuk folluklarından yumurta alabilsin,Köpek havlamaları,koyun melemesine karışsın, çocuk sevinçleriyle,yaşamanın hazzını alabilsinler çocuklarımız.
Yapay dünya bırakmayalım çocuklara,beton binaların aralarında,sanal bilgisayar oyunlarıyla hayalleri ölmesin,Ağaçlarda erikler olgunlaşmış,baharı yaşayabilsin,erik ağaçlarına çıkabilsin,erik de yiyebilsinler çocuklarımız.
Top oynayabilsin,hayvanları sevebilsin,bırakin elleri yüzleri kirlensin çocukların,çığlıklar atabilsin,bırakın yaşayabilsin çocuklarımız
Yapay bir dünya bırakmayalım çocuklara,arkadaşlarını seçebilsin,insanlara güvenebilsin,.Kırlara çıkabilsin,çiçekleri okşayabilsin,onlara dokunarak onları koklayabilsin,onlar bizim canlarımız.
İki uzak yıldız gibiydiler, dalgın
Bilsen neler anlattı bana, sessizce
Bir sevgiyle derinleşen bakışların.
Orda değildin sanki, bir başka yerde




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta