Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
GELECEĞİN SANATÇILARI, DOKTORLARI, BİLİM ADAMLARI (olacak) ÇOCUKLAR/IMIZ...
BÜTÜN HALİNDE ÇOK GÜZEL, ÇOK MANİDAR BİR ÇALIŞMA/ YDI...TEBRİKLER SN SARIM..
DUYARLI KALEMİNİZİ KUTLAR,
BAŞARILARINIZIN DEVAMINI DİLERİM.
SAYGILARIMLA
Şiir akışı ve okunuşu okuyucusunu yormayan güzel anlatımlı duygulu hasas içten samimi şahane bir eser olmuş şairi yürekten kutlarım böyle paylaşımı biz şiir severlere sunduğu için
salim erben
Yüreğinize sağlık. Bende bu şiirinizin altına imzamı gözü kapalı atıyorum.
Yazan elliriniz dert görmesin.
Nede güzel ifade etmişsiniz içimizden geçen düşünceleri.
Birde fiiliyata geçirebilsek düşündüklerimizi.
Emeğinize ssağlık.
Sevgilerimle.
aynen katılıyorum, çocukların eline kalem verilmeli, silah değil. kitap verilmeli; uyuşturucu, bomba, bali... değil. ruh verilmeli, ruhsuzluk değil. kutluyorum. 10 puan. selam ve sevgilerimle.
geleceğimiz,olan çocuklarımız dizelerde..ve duyarlı şiir...kutlarım şairim...
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta