Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Çocuklarımız... Bizi yaşama bağlayan en büyük nedenlerden biridir...
Onlar iki ağacın tadına doyulmayan meyveleridir...
Onlar değil... Baba ve anne istediği için dünyaya gelen çocuklarımız... Onlara ne veriyoruz... Onlardan ne istiyoruz...
Onlar... Onlar... Onlara ne gelecek vaat ediyoruz...
Duygulu... Ders niteliğindeki şiirinizi kutlarım üstadım... Sevgilerimle...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta