Sahip olduğumuz en güzel varlıklar,
Çocuklarımız…
Esmer,sarışın,o renk bu renk gözlü.
Ne fark eder ışıl ışıl bakarlar.
Yorgun bir gün ardından,
Ayaklarımı sürükleyerek çıkarken merdivenleri,
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Çocuklarımız... Bizi yaşama bağlayan en büyük nedenlerden biridir...
Onlar iki ağacın tadına doyulmayan meyveleridir...
Onlar değil... Baba ve anne istediği için dünyaya gelen çocuklarımız... Onlara ne veriyoruz... Onlardan ne istiyoruz...
Onlar... Onlar... Onlara ne gelecek vaat ediyoruz...
Duygulu... Ders niteliğindeki şiirinizi kutlarım üstadım... Sevgilerimle...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta