Sahip olduğumuz en güzel varlıklar,
Çocuklarımız…
Esmer,sarışın,o renk bu renk gözlü.
Ne fark eder ışıl ışıl bakarlar.
Yorgun bir gün ardından,
Ayaklarımı sürükleyerek çıkarken merdivenleri,
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Çocuklarımız... Bizi yaşama bağlayan en büyük nedenlerden biridir...
Onlar iki ağacın tadına doyulmayan meyveleridir...
Onlar değil... Baba ve anne istediği için dünyaya gelen çocuklarımız... Onlara ne veriyoruz... Onlardan ne istiyoruz...
Onlar... Onlar... Onlara ne gelecek vaat ediyoruz...
Duygulu... Ders niteliğindeki şiirinizi kutlarım üstadım... Sevgilerimle...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta