Eskiden özgür gülüşleri meydan okuyan çocuklar vardı
Hiçbir telaş ve endişeya kapılmadan özgürce dağ bayır aşan
Karanlık dünyayı gözlerindeki umutla aydınlatan
Masumiyetin can bulduğu şefkat pınarlarından yıkanmış elleri, yüzleri temiz çocuklar
Şimdilerde yaşama ağrısı boynunda
Kaderlerine keder yazılmış acıyla baş edecek yaşta doğan
Ellerinde barut kokusu, gözlerinde ölüm korkusu
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta