Minik avuçlarında terlemiş umutlarını,
Şafak rüzgarlarının yelesine asmışlar,
Belki şekerdir bir avuç,
Belkide, sinemaya gidilecek bir bilet parası...
Ama kocamandır düşleri,
Biz büyüklerin sınırsız ve sınıfsız dünya hayali gibi...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
