Bir zil çaldı sabahın en masum yerinde
Defterler açıldı umutla sevinçle
Bir öğretmen girdi sınıfa gülümseyerek
Günaydın çocuklar dedi içten yürekten…
Sonra bir anda sustu zamanın sesi
Bir kalem düştü yere kırıldı nefesi
Sıralar sustu duvarlar bile üşüdü
Bir sınıfın ışığı bir anda söndü…
Ne bir çocuk korkuyla büyümeli
Ne bir okul acıya ev olmalı
Bu nasıl bir sessizlik nasıl bir kader
Hangi yürek buna normal der...
Bir öğretmen sadece umut vermeli
Korkuyla değil bilgiyle yürümeli
Bir çocuğun elinden tutan her el
Geleceği taşır bunu herkes bilmeli…
Ey dünya
Duy artık bu çığlığı bu yangını
Bir çocuk sustu mu eksilir insanlık
Bir öğretmen düştü mü kırılır yarın…
Ve biz…
Hala susacak mıyız...
Çocuklar ölmesin…
Öğretmenler yaşasın…
Okullar sadece umut olsun...
Hüseyin YANMAZ
16.04.2026
Kayıt Tarihi : 18.04.2026 09:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Kahramanmaraş’taki okul saldırısında Kaybettiğimiz canlarımıza yüce Allah’tan rahmet Kederli Ailelerine sabır eğitim camiamıza başsağlığı diliyorum. Böyle bir saldırının birdaha yaşanmamasını temenli ediyorum art arda yaşanan acı olaylar çok üzücü Allah sabır versin ailelere....
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!