Enseye şaklatır, yaman bir sille,
Zamâne çocuğu nedamet bilmez,
Nereye gidersin, sen bu nesille?
Al koru desen de, emanet bilmez.
Be oğlum, sorarım; mektepte idin,
Bakalım hocandan neler öğrendin,
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Gelecek sizin çocuklar diyorsak.Ellerine ne verirsek o gelecek.Yalnışın sorumlusu elbette biz ebeveynleriz. Ne kadar yalnışımız hatamız varsa -onlara aktardığımız-onlarla yeniden hayatın içinde var olacaktır.Güzel bir nesil yetiştirmek arzusu umuduyla- kaleminize sağlık.
Gerçi bizim çocukluğumuzda, gençliğimizde de 'ah bu şimdiki çocuklar/gençler' yakınmaları vardı. Bugünün gençlerini de pek fazla kınamamak gerekir. Üstlerinden iki darbe yemiş bir neslin çocukları. Zaten o darbeler gelecek nesillerde etkisini gösterir daha çok.
Kaleminize sağlık sayın Adaklı...
Bu şiir ile ilgili 12 tane yorum bulunmakta