Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Cibran'ın dediği gibi
Aslında bizim olmayan
Emanet çocuklar,
Hayat'ın oğulları ve kızları
Olan çocuklar...
Doğdukları anda
Ebenin elinden yedikleri ilk tokatla
Hayata:''merhaba'' diyen çocuklar..
Cami avlusuna bırakılan
Ya da çöp bidonunun yanına
Poşetin içinde bırakılan çocuklar..
Bugünün küçükleri,yarının büyükleri
Haklarının olduğu söylenen
Ama yine de hakları yenilen
İtilip kakılan.
Ancak pek azının şanslı olduğu
Ancak pek azının hayatta gülebildiği,
Ancak pek azının karınlarının doyabildiği
Ve de ne acı ki
Pek azının sıcak bir yuvayı tadabildiği,
Çocuklar...Çocuklarımız...
Sizlerden büyük olduğumuz için,
Sizleri unuttuğumuz için,
Bizleri affedebilecek misiniz?
Her şeyden önemlisi
Sizler affetseniz bile
Bakalım bizler, bizleri
Affedebilecek miyiz?
evet toplumun kanayan bir yarası,,yazık,,eskilerde böyle şeyler olmazdı,,Allah sonumuzu hayır etsin,,tebrikler Bircan hanım,,
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta