1950 Dünya/Öğrenci Hayat Mektebi Sınıf:1.H
Çocuklar.
Gelin hele şöyle,gelin çocuklar,
Bu kadar bencillik,nedendir? böyle.
Siz! .varsınız diye,Tok yatmadım,ben,
Katıla,katıla,gülmedim şöyle.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Herşeye rağmen en büyük dileğimiz deyimi çocuklarımızın ata olmaları ve sokakta kalmamaları
anlatımınız güzeldi. Tebrikler.
Günü geldikçe, yaş kemale uzandıkça..
tebrikler güzel şiirdi.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta