Kalabalıkların içinde sessiz bir feryad var
Hiç bir zaman duyulmayan veya duyulupta kulak asılmayan
Kimi mendil satıyor,
Kimi ayakkabı boyuyor
Her biri yaşamın eteğinin bir ucundan tutmuş
Ve acımasız hayatın rüzgarıyla savruluyor
Bilyelerini hiç bilmedikleri bir sandığa kilitmişler
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Ve yetkililer bakıyor...
Ve insanlar bakıyor
Ve sorumsuzluk diz boyu akıyor
Ve utanmadan bunlar geceğimiz oluyor
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta