Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
çocukluğumuz..üstünden yıllar geçse de o yıllara ait anılar unutulmuyor can dostum....hayallerin ağlara takılmadan senin olsun..
Evet çocukluğumuz.....
Onlar hep bir yerde duruyor..
Tebrikler
Hep bir özlem ve kaygı dolu bir bakış...
Tebrikler
Kerem Kayar
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta