Beni hep esir ettiniz minicik ellerinizle;
Ne kaçmak elimden geldi, ne de karşıkoyabildim.
Verecek cevabım varken en büyük hakime bile
Sizin saf bakışlarınız önünde dilsiz kesildim.
Savaş alıp götürdüğü, deprem yokettiği zaman
O çaresiz halinizdir beni en fazla ağlatan.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Saf, masum, tertemiz, her şeyden habersiz çocuklar. Dünyanın her yerinde aynı. Derler ya, "Dünyayı çocuklar yönetse ne Savaş olur ne kargaşa" Şair burada çocuklarımızın hayatımızda ki öneminden bahsediyor. Çocuksuz bir dünyanın çekilmez olduğu fikrindedir.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta