Çocukluğumu yaşadığım
bizim eski evde
ahşap bir kapımız vardı
açılırken ve kapanırken
öyle bir ses çıkarırdı ki
romatizmalı bir ihtiyar gibi inliyor sanırdınız.
ben bazen gider okşar konuşurdum onunla
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta