Çocukken gökkuşağını izlerdik koşardık
Renklerin bittiği yere yetişmek ulaşmak isterdik
Sanki mutlu olmak için koşardık
Herkes hazine var diye koşmak isterdi ben ise mutluluk var diye koşmak isterdim..
Öyle düşünürdüm sanki mutsuz olacağımı hissetmiştim
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta