Çocukken gökkuşağını izlerdik koşardık
Renklerin bittiği yere yetişmek ulaşmak isterdik
Sanki mutlu olmak için koşardık
Herkes hazine var diye koşmak isterdi ben ise mutluluk var diye koşmak isterdim..
Öyle düşünürdüm sanki mutsuz olacağımı hissetmiştim
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta