Gece olunca birbaşına kalır ya insan,
Varlığını sorgular, kendini tanır...
Karanlık geceye hapsolur bedeni,
Ve takip eder ruhu karanlık düşlerde,
Acımasızdır gerçekler...
Ayın ışığından öte,
Güneşin korkusudur üstündeki,
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta