Sessiz ve ıssız...kimsesiz
Küçük bir çocuk geziyor sokaklarda sırılsıklam
Kimsesi yok yanında su içinde saçları
Rutin bu gezmeler her sabah aynı yerden
Sanki yabancı gibi dünyaya bir yerinden
Ne arıyor hergün hergün bıkmadan
Kimseye bakmadan telaşsız
Yabani gözleri hep güvensiz
Hem mutlu hem de çok mutsuz
Konuşmaz kimseyle nedensiz
Ağlıyor İstanbul niye;
Bu çocuğu sokakta her görüşümde
Arkadaşsız kardeşsiz...anasız
Hiç konuşmayan bu küçük kızın
Ipıslak saçları güzel yüzünde
Oysa o hiç şikayet etmemekte
Yaşıyor İstanbulda kendi halinde
Ailesiz ablasız...babasız
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Devamını Oku
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.




güzel bir şiir.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta