Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
internette bir yazı dolaşıyor eminim okumuşsunuzdur.kişiler oturup geride kalan ruhlarını bekliyordu yetişmesi için.iyi ki ruhumuz canlı ve hareketli,bedenimizle birlikte olsa sanırım hayal dünyamız daha kısıtlı olurdu.Kutlarım düşünceyi.Selam ve saygılarımla.
Yakalamak için çocuk ruhumu,
Koştum peşinden yıllar boyu.
Vardım sonunda bir yeşil ağaca
Elimde bir demet gül,
Kalbimde bir yığın sızı....
gayet hoş bir yaklaşım.
Yüreğine sağlık.
Saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta