....Ve ben sende büyümeye başladım çocuk ruhlum,
Gecem aydınlatıyor bu şehri,
Kabusların ölümü kokluyor
Şehrin soğuk caddelerinde.
Çocuk ruhlum kar yağıyor
Hangi mevsimin çağısın sen
Bu yürek yaralı sende
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




bu yürek yaralı sende
acım paylaşılmayacak kadar çok
bedenim seni tennefüs ediyor
kaçamıyorum senden
kaçtıkça bataklığına daha çok batıyorum
tebrikler çok güzel bir şiir olmuş
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta