1978 -kimbilir ne kadar daha...
Çocuk olmak vardı., hayatın siyah beyaz sayfalarındaki gibi…
Küçücük odalar sanki kocaman dünyalardı…
Kırıktı iki oyuncaktan birisi, ne olmuştu sanki? Kıyamet mi kopmuştu?
Ağlayabilmenin diğer adıydı çocukluk… Anlamadan gülebilmekti yetişkinliğin tam aksine…
Pencereden bakabilmek bile dertti, uzansan yüksek; zıplasan anlamsız… Olsundu!
Ne olmuştu sanki? Benim odam oyuncaklarımla daha büyüktü dışarıdaki dünyadan…
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Mutluluktu bilinmeyenin armağanını damağında hissetmek…
Çocuk olmak vardı… Çamurlarla sarmaş dolaş olmak; küçücük damlalardaki kocaman mutluluğu bulmak…
Çocuk olmak vardı, o anı yaşayarak, tadının aslında sonsuza kadar süremeyeceğini bilmeden… Hayatın anlamını düşünmeden… Sormadan…
Evet şiir hepsi çok güzel kendi içinde çok şeyler anlatıyor ama bu satırlar bir başka ...Yürekten kutlar başarılar dilerim...
Mutluluktu bilinmeyenin armağanını damağında hissetmek…
Çocuk olmak vardı… Çamurlarla sarmaş dolaş olmak; küçücük damlalardaki kocaman mutluluğu bulmak…
Çocuk olmak vardı, o anı yaşayarak, tadının aslında sonsuza kadar süremeyeceğini bilmeden… Hayatın anlamını düşünmeden… Sormadan…
Evet şiir hepsi çok güzel kendi içinde çok şeyler anlatıyor ama bu satırlar bir başka .Yürekten kutlar başarılar dilerim...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta