Nefesim kesilinceye kadar koşmayı özledim..
Zihnimin ağırlığından adim atamadığım şu sıralar ..
Gerçek gülüşleri,
Huzurlu akşam yemeklerini ,
Evin kapısının önünde dönme dolabı heyecanla beklemeyi ve mavı kutuların içinde satılan dondurmanın tadını özledim
Ailece gidilen pikniklerde kantar içinde annemden yediğim azarı ,
Defterimin kenarı kırışık diye öğretmenden yediğim dayağı ,




ah hep çoçuk kalabilsek masum yürekle kutlarım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta