Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bu dünyada zaten içindeki çocuğa gerçek değeri verenler bir tek insanlığını kaybetmiyor :)
O zaman selam olsun içimizdeki hiç büyümeyen çocuğa..
Bu dünyada zaten içindeki çocuğa gerçek değeri verenler bir tek insanlığını kaybetmiyor :)
Unuttuğun bir şey var fakat bunca yıl yine farkında değilsin (sayın amerikalı) içindeki çocuk hiç büyümedi hiç kimseninde büyümez, zaten bu şiirini sana yazdıranda içindeki çocuk :)) Sanırım ihmal ediyor eskisi kadar değer vermiyorsun ona :) Kısaca içindeki çocuğa sarıl bırakma yokda saymaaa çünkü seni ayakta tutan o :))
O zaman selam olsun içimizdeki hiç büyümeyen çocuğa..
TEBRİKLER...yüreğinize sağlık sn şaire Meryem Soylu Acar hanımefendi..
En derin hürmetlerimle...başarılar dilerim...
Her şey gönlünüzce olsun..esen kalınız her daim.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta