Özdemir Asaf'ın dediği gibi "Söylenmiyor çok şey,susmadan."
Bir çocuk masumluğu yeterdi aslında
Bir oyuncak,bir çikolata ile mutlu olan çocuklar gibi olmalı hayat
Küçük şeylerden mutlu olabilmeli insan.
Üzmeyin,kırmayın hiçbir şeyi.
Hayat Zarifoğlu'nun dediği gibi değil mi?
Burası dünya Ne çok kıymetlendirdik, Oysa bir tarla idi Ekip biçip gidecektik.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta