montumu katlayıp anahtarların üstüne bıraktım
dilsiz uşak üstüne çok alınmadı
anam avradım olsun çok yalnızım diye korktum
anahtarları montum, sabrımı sular altında boğdum
ben yalnız, uşak dilsiz, kimse aldırmadı
bir çocuk öldü, montu bende kalmıştı
zırhını duvara asmış, altına yatmıştı
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta