Yalnızca çocukların gözlerine güveniyorum artık.
Kir tutmamış bir gülüşün içine saklanmış
küçük bir güneş gibi duruyorlar orta yerimde.
Bir tek onlar yürüyünce ayak izleri çiçek açıyor.
Bir tek onlar bakınca sokak lambaları utanıyor yanmaya.
Öyle sevdalar vardır, biter baslar;
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten
Devamını Oku
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten




Bizim mahallenin çocukları hiç de sizin dediğiniz özelliklere ve güzelliklere sahip değiller Rüstem bey. Ya çocukların genlerinde bir problem var ya da onlara verilen terbiye ve eğitimlerde bir anormallik var? Allah sonumuzu hayırlara tebdil etsin amin!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta