Çocuk Kalbim.! Şiiri - Şairin Gülü

Gecenin bir yarısında, karanlık ve soğuk morgda;
Bir yanı enkaz, bir yanı ölü çocuk kalbimin...
Düşlerimin içindesin şimdi,
Yıkılıyor hayallerimin kıyıları.
Sensizliğin ve sessizliğin içinde,
Kaybolup gidiyor ümitlerim.
Bilmiyorum, yarın yeniden güneş doğar mı?
Ay aydınlatır mı geceyi, açar mı temmuz çiçekleri?
Mecali tükenmiş çocuk kalbimi,

☘️☘️☘️

Sarıp sarmalar mı yeniden bir sevda?
Ne de güzeldi oysa, seninle dolup sevginle yaşamak...
Nefesinde hapsolmak, teninin kokusunda kaybolmak...
Ne de güzeldi ellerinin sıcaklığı,
Dudağımdaki buselerin, saçlarını şefkatle okşayışlarım!

☘️☘️☘️

Sokak lambalarının altında,
Sensiz ve bomboş sokaklarda, senden bir iz aramak ne kadar acı!
Adresini vermez oldu artık avare ve arsız duygular...
Sensiz geceler düşmanım oldu, gündüzlerim ise birer kabus.
Sol yanımda kardelenler boyun bükerken,
Üşüyor şimdilerde sensizlikle ellerim...

☘️☘️☘️

Mukaddes bildiğim tek limandı sevgimiz,
Ruhumun büyüyen ışığıydı sevmelerin.
Duygularım enkaz altında can çekişirken,
Yokluğin bir mızrap gibi ruhuma vururken,
Kalemimden dökülen bu son mürekkeple;
Şiirler kadar uzaklara gebe kalmışız, çaresiz...
Tek tesellim artık düşlerim,
Ve adına yazdığım, ağır yaralı şiirlerim...

☘️☘️☘️